0

Każdy miesiąc, czy też nawet tydzień braku kontaktu z rodzicem jest dla dziecka negatywnym przeżyciem

“Każdy miesiąc, czy też nawet tydzień braku kontaktu z rodzicem jest dla dziecka negatywnym przeżyciem a w dłuższej perspektywie wpływa na osłabienie więzi łączących dziecko z rodzicem. Ponieważ trudno oczekiwać od małego dziecka aby rozumiało problemy w relacjach między jego rodzicami, to wyprowadzenie się jednego z nich dziecko może odbierać jako jego porzucenie. Z tych względów niezmiernie istotne jest, aby separacja rodziców w miarę możliwości nie naruszała dotychczasowego rozmiaru kontaktu z każdym z rodziców albo możliwie szybko te kontakty zostały przywrócone. Jeśli rodzice nie osiągają w tym zakresie porozumienia rodzic odseparowany od dziecka – choćby na skutek własnego działania – ma prawo oczekiwać stosownego wsparcia ze strony Państwa. Niezbędne są zatem stosowne mechanizmy prawne zapewniające przywrócenie dziecku kontaktu z obojgiem rodziców. Przy tym chodzi o to, aby mechanizmy te zapewniały szybkość działania. Do takich mechanizmów zaliczyć należy w pierwszej kolejności instytucję zabezpieczenia”, stwierdza Sedzia Robert Zegadło.

“Na mocy art. 755 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnego (dalej: k.p.c.) sąd może unormować prawa i obowiązki stron lub uczestników postępowania na czas trwania postępowania, zaś stosownie do § 1 pkt 4 tego artykułu sąd może uregulować sposób roztoczenia pieczy nad małoletnimi dziećmi i utrzymywania kontaktów z nimi. Nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego z 16 września 2011 r. (Dz.U. Nr 233, poz. 1381) przyniosła istotną zmianę co do trybu udzielania tego zabezpieczenia. O ile w stanie prawnym przed nowelizacją, postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia – czy to w sprawach rozwodowych, czy to w sprawach opiekuńczych – były wydawane na posiedzeniu niejawnym, ponieważ nie przewidziano w tym zakresie odstępstwa od zasady wyrażonej w przepisach ogólnych, o tyle po tej nowelizacji, zgodnie z nowym art. 7561 k.p.c., wprowadzonym powołaną wyżej ustawą, zasadą jest. że postanowienia w tym przedmiocie mogą zapaść dopiero po przeprowadzeniu rozprawy, z wyjątkiem spraw niecierpiących zwłoki. Ta zmiana stanowiła realizację postulatu Rzecznika Praw Obywatelskich sformułowanego w jego wystąpieniu do Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 listopada 2008 r.

Sąd rozwodowy lub sąd opiekuńczy stosują więc art. 755 k.p.c. w reakcji na wniosek o uregulowanie stosunków między rodzicami a dziećmi na czas postępowania. Dotyczy on sposobu roztoczenia pieczy nad dzieckiem i kontaktu z nim. Są to z istoty rzeczy sprawy wniesione do sądu na tle konfliktu między rodzicami. W takich sytuacjach wydaje się uzasadnione aby postanowienie było wydawane po zebraniu choćby podstawowego materiału dowodowego dającego sądowi przynajmniej wstępną orientację co do sytuacji rodzinnej i potrzeb dziecka. Temu celowi na pewno sprzyja przeprowadzenie rozprawy. Zwiększa to szansę na wydanie trafnego, zgodnego z dobrem dziecka rozstrzygnięcia. Jest to tym bardziej istotne, że naruszenie postanowienia zabezpieczającego w przedmiocie kontaktów lub sprawowania pieczy w formule pieczy naprzemiennej może być zagrożone sankcją finansową.

Warto zauważyć, że możliwość zagrożenia nakazaniem zapłaty sumy pieniężnej w postanowieniu zabezpieczającym, w którym zastosowano formułę pieczy naprzemiennej, została wprowadzona stosunkowo niedawno – ustawą z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy i ustawy Kodeks postępowania cywilnego ( Dz.U.
2015 r. poz. 1062).

Zmiana ta ma istotny walor informacyjny, gdyż wskazuje, że formuła pieczy naprzemiennej może być zastosowana już w ramach zabezpieczenia a więc w czasie trwania postępowania, co ma zasadnicze znaczenie dla utrzymania przez dziecko więzi z obydwojgiem rodziców.

Mając na uwadze, że kwestia zabezpieczenia w omawianych sprawach jest kwestią pilną, ustawodawca w art. 737 zd. 2 k.p.c. postanowił, że jeżeli ustawa przewiduje rozpoznanie wniosku o zabezpieczenie na rozprawie, należy ją wyznaczyć tak, aby rozprawa mogła odbyć się w terminie miesięcznym od dnia wpływu wniosku. To rozwiązanie zapewnia więc pilne rozpoznanie tych spraw o zabezpieczenie, które z jednej strony ze swej istoty są pilne, z drugiej jednak strony wymagają dokonania ustaleń, które w zwykłym trybie zabezpieczenia (czyli z rozpoznaniem wniosku na posiedzeniu niejawnym) nie są możliwe.

Z istoty rzeczy w tych sprawach wniosek o zabezpieczenie pojawia się w sytuacji konfliktu i zmierza do zmiany dotychczasowej sytuacji faktycznej – w takiej sytuacji rozstrzygnięcie wymaga szczególnej wnikliwości, rozwagi i odpowiedzialności. Całkowicie odpada tu cel zaskoczenia dłużnika, który jest istotnym motywem niejawności przy rozpoznawaniu wniosku o zabezpieczenie w sprawach cywilnych o charakterze majątkowym. Rozstrzygnięcie o zabezpieczeniu w omawianych sprawach uzależnione jest od wielu czynników, które należy ustalić, w szczególności jest to dobro dziecka. Ma ono też istotny wpływ na przyszłe rozstrzygnięcie w orzeczeniu końcowym – optymalnie dla dziecka byłoby, aby było jego antycypacją. Jest bowiem pożądane aby sposób roztoczenia pieczy dokonany w zabezpieczeniu nie uległ później zasadniczej zmianie, gdyż każda taka zmiana stanowi dla dziecka silne przeżycie”.

Powyższa wypowiedz Sędziego pochodzi ze strony petycja.eu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *